Stolica Kultury. Nie tylko całoroczny happening

Były problemy z własnością terenu i protesty ludzi, którzy nie zgadzali się z wizją władz miasta, ale w końcu zaniedbaną dzielnicę udało się przemienić w nowoczesny kompleks handlowy. Receptę na taki sukces, którego podstawą jest solidny plan zagospodarowania poznali urzędnicy lubelskiego ratusza.

Wczoraj popołudniu pracownicy urzędu miasta oraz radni wysłuchali wykładu Johna Hinchliffe'a, urbanisty z Liverpoolu, Europejskiej Stolicy Kultury w 2008 r. Organizował on starania tego miasta o wpis na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, a także kierował pracami nad planem zarządzania dziedzictwem historycznym.

Do Lublina Hinchliffe przyjechał na zaproszenie wydziału kultury kierowanego przez Włodzimierza Wysockiego, zastępcę prezydenta Lublina. - Chcielibyśmy, by Lublin, startując w konkursie o tytuł ESK doświadczył analogicznego rozwoju jak Liverpool. By zdobycie tego tytułu i starania nie wiązały się jedynie z rocznym happeningiem, kumulacją festiwali, ale by spowodowało rozwój miasta jeśli chodzi o zagospodarowanie przestrzeni - mówił podczas wczorajszego spotkania prezydent Wysocki.

Hinchliffe podzielił się doświadczeniami Liverpoolu co do rewitalizacji zaniedbanych doków. Fragment miasta, o którym mowa, został wprawdzie odbudowany po bombardowaniu Liverpoolu po II wojnie światowej, ale przestrzeń ta nie była w żaden sposób atrakcyjna. Teraz stoi tam nowoczesny kompleks handlowo-rekreacyjny "Liverpool One" - zespół ponad 30 budynków o różnych funkcjach z licznymi przestrzeniami publicznymi, w tym parkiem. Przy okazji inwestycji udało się odratować znajdujące się na tym terenie zabytki, m.in. magazyny z początku XIX w. czy pierwszy na świecie konsulat amerykański.

Budowa "Liverpool one" przypomina sytuację, jaką w Lublinie mamy na lubelskim Podzamczu - inwestycję blokował skomplikowany stan własnościowy działek. - Teren należał do kilku właścicieli. Część działek była w posiadaniu miasta, pozostałe odkupowaliśmy na podstawie ceny rynkowej. Ale były też działki, których właściciele nie chcieli odsprzedać, więc dostali nakazy sprzedaży. Mogli się od nich odwołać i tak też zrobili, ale w końcu odpowiednie instytucje uznały, że ze względu na interes społeczny powinni je odsprzedać. Oczywiście było rozczarowanie pewnych ludzi, ale inaczej nie dało się tego zrobić - opowiadał Hinchliffe.

Budowę centrum "Liverpool One" miasto zaczęło od pomysłu, który wśród władz miasta powstał w 1999 r. Kolejnym krokiem było szukanie inwestora, później przygotowywanie planu zagospodarowania przestrzennego, który planistom Liverpoolu zajął dwa lata. Kompleks był gotowy w 2008.

Zdaniem Hinchliffe'a z doświadczeń Liverpoolu śmiało mogą czerpać inne miasta. - Trzeba tylko pamiętać o tym, że bardzo ważna jest jasna wizja, przejrzysta polityka wykorzystania terenu, solidny plan miejscowy, ścisła współpraca władz miasta i inwestorów, a także szerokie konsultacje społeczne, które zapewnią wsparcie inwestycji - tłumaczył. Na temat planów budowy centrum w Liverpoolu odbywały się liczne warsztaty i dyskusje z udziałem mieszkańców. Dla tych, którzy nie mogli w nich uczestniczyć, inwestor w centrum miasta postawił makietę kompleksu.