Janusz Palikot o problemach prezydenta Wasilewskiego

- Na tle marazmu, w którym Lublin od lat tkwił za rządów PiS, rządy Adama Wasilewskiego to swoisty przełom - mówi Janusz Palikot, lider lubelskiej Platformy. Partia za dwa miesiące wskaże kandydata na prezydenta. Będzie wybierać między wicewojewodą Henryką Strojnowską, zastępcą prezydenta Krzysztofem Żukiem i Wasilewskim

PO jest przekonana, że to jej kandydat zostanie prezydentem Lublina i liczy na większość w nowej radzie miasta.

"Gazeta" przed zbliżającymi się wyborami samorządowymi podsumowała wczoraj ponad trzy lata rządów prezydenta Adama Wasilewskiego. Wystawiona cenzurka to 2 +, w akademickiej skali od dwóch do pięciu. Ocena niedostateczna, z którą egzaminu się nie zdaje.

"Nowy Lublin", czyli nowoczesne miasto przedstawione w ulotce wyborczej prezydenta, ma niewiele wspólnego z rzeczywistością. Plus prezydent otrzymał przede wszystkim za kulturę.

Jacek Brzuszkiewicz: Przed rokiem na obecnego prezydenta chciał głosować co czwarty mieszkaniec Lublina. Dziś, jak wynika z badań sopockiej pracowni PBS DGA, Adama Wasilewskiego popiera jedynie 18 proc. mieszkańców. Gorsze notowania ma tylko prezydent Szczecina i odwołani niedawno prezydenci Chęstochowy i Łodzi. Co Pan na to?

Janusz Palikot: - Adam Wasilewski naprawdę nie jest złym prezydentem. To za jego kadencji w ratuszu rozbito swoisty układ biznesowo-towarzyski, za którym stała Elżbieta Mącik, była zastępca dyrektora wydziału architektury. Pani dyrektor, która odpowiadała m.in. za stworzenie kompromitujących ratusz podwójnych planów dla osiedla Rudnik, została w końcu zdymisjonowane z tej funkcji.

Za rządów Adama na Felinie powstała strefa ekonomiczna, baseny nad zalewem, rozpoczęto remont Teatru Starego, wkrótce całkowicie zmieni się potężny kwartał miasta wokół Centrum Spotkań Kultur przy al. Racławickich, na terenie byłej cukrowni powstanie nowoczesny stadion piłkarski, niebawem całkowicie zmieni się Podzamcze, a w Świdniku powstanie lotnisko. Lublin jest jednym z liderów w boju o tytuł Europejskiej Stolicy Kultury. Na tle marazmu, w którym Lublin od lat tkwił za rządów PiS, rządy Wasilewskiego to swoisty przełom.

Mówi pan jak piarowiec Platformy dokładnie wiedząc, że lotnisko i CSK, dwie najbardziej zaawansowane inwestycje Lubelszczyzny, to przede wszystkim zasługa urzędu marszałkowskiego i Janusza Palikota, który ufundował nagrody dla twórców najlepszych projektów Centrum. Tymczasem na inwestycje miejskie będziemy musieli jeszcze długo czekać. Dam przykład pierwszy z brzegu. Prezydent przez trzy lata zastanawiał się, gdzie powstanie miejski stadion: przy al. Zygmuntowskich, czy na terenie byłej cukrowni. Opóźnienie spowodowało, że przeznaczone na ten cel unijne fundusze mogą przepaść. Skoro jest tak dobrze, dlaczego z oceną prezydenta jest tak źle?

- Nie zgadzam się z panem. Gdyby nie Adam ani lotnisko, ani CSK nie byłyby tak bliskie realizacji. Te inwestycje powstaną także dzięki niemu. Przecież jest on im życzliwy i przychylny.

Ale Lublina nie stać na prezydenta, który jest życzliwy i przychylny inwestycjom, za którymi stoją inni. Z takim nastawieniem one mogą nigdy nie powstać. Wszystko będzie się przelewać z pustego w próżne, jak z odkładaną od lat wielką przebudową serca miasta, czyli placu Litewskiego. W efekcie, według sondażu, z życia w Lublinie jest zadowolonych tylko 75 proc. mieszkańców, a w prowincjonalnym Rzeszowie - aż 95 proc. Dlaczego?

- Nie sądzę, by te dane oddawały rzeczywisty stan nastrojów w naszym mieście. Być może słaba ocena wystawiana Lublinowi wynika w tym wypadku z charakterystycznego dla nas malkontenctwa. Być może gdzie indziej jest ono mniejsze.

Wie Pan, co w styczniu było największym utrapieniem Białegostoku, a co Lublina?

- Nie mam pojęcia.

To, że w Białymstoku z powodu siarczystych mrozów wstrzymano miejskie inwestycje, budowę BOM-ów i nowych ulic. Miejscy urzędnicy z tego powodu załamywali ręce. W Lublinie władze nie mogły sobie poradzić z odśnieżaniem miasta.

- Muszę przyznać, że wiele miejskich inwestycji powinno przebiegać zdecydowanie szybciej. W dużej mierze to problem nieodpowiednich ludzi, których Adam dobrał sobie za współpracowników. Przed rokiem w rozmowie z panem byłem przekonany, że najgorszym zastępcą Adama jest Stanisław Fic [odpowiada za inwestycje, prywatnie jest przyjacielem Wasilewskiego - przyp. jb]. Wielokrotnie rozmawiałem z Adamem i bezskutecznie sugerowałem, wręcz prosiłem, by go odwołał i zatrudnił w ratuszu fachowca. Prezydent z moją oceną Fica się nie zgadzał.

Dziś uważam, że równie słabym zastępcą Wasilewskiego, o ile nie najsłabszym, jest Elżbieta Kołodziej-Wnuk [do lata zeszłego roku odpowiadała m.in. za stadion, teraz za politykę socjalną - red.], która nie dość, że jest słaba merytorycznie to skompromitowała się wyjazdem służbowym samochodem na Okęcie, skąd razem z rodziną poleciała na wczasy do ciepłych krajów [media ujawniły, że podczas zagranicznych wojaży korzystała ze służbowej komórki wydzwaniając z niej 1,4 tys. zł. - red.].

Pani Kołodziej-Wnuk wciąż jest zastępcą prezydenta. Co Pan na to?

- Użyję mocnych słów: to skandal. Patrząc na warszawskie standardy obowiązujące w Platformie taka osoba natychmiast straciłaby stanowisko. Kilka dni temu spotkałem się z Adamem i zapytałem wprost, dlaczego jej dotychczas nie odwołał. Prezydent odparł, że nie wyrzuca się z pracy człowieka za 1,4 tys. zł. Adam jest przykładem XIX-wiecznego pięknoducha, któremu czasem brak zdecydowania w sytuacjach stykowych. Niestety, stawia on interes ludzki ponad interesem mieszkańców, miasta, jego rozwoju. Tak być nie powinno.

Popełnił Pan błąd wskazując przed czterema laty kandydaturę Adama Wasilewskiego?

- To nie jest wszystko takie proste. Adam naprawdę nie jest złym prezydentem. W porównaniu z jego poprzednikiem [Andrzejem Pruszkowskim z PiS] - dobrym. Problem Adama leży gdzie indziej. Brak mu zdolności tzw. autokreacji.

Czyli?