Chora Czeczenka zostanie wydalona?

Czeczenka która szukała w Polsce schronienia wraz z czwórką dzieci, została potrącona przez pijanego kierowcę. Długo leżała w szpitalu, wciąż nie może samodzielne funkcjonować. Mimo to Urząd ds. cudzoziemców chce ją wydalić z RP

Czeczenka pani Aiszat i czworo jej dzieci w ośrodku dla uchodźców w Leonowie pod Lublinem mieszka od prawie dwóch lat. Mówi, że jej rodzina uciekła z Dagestanu. - Byliśmy prześladowani przez Rosjan. Gdy, kilka lat wcześniej, zaczęły się walki, uciekliśmy do moich rodziców. Po powrocie okazało, się że nasz dom leży w gruzach. Tego samego dnia żołnierze rosyjscy przyszli po mojego męża. Kiedy go zabrali, moja teściowa dostała zawału. Nie dało jej się uratować - opowiada 38-letnia Aiszat. Siedzimy w schludnym pokoiku, obok jest aneks kuchenny: stół i kredens. Czteroletnia Samira i pięcioletni Imran tulą się do mamy. - Mojego męża udało się wykupić dzięki łapówce. Żeby mieć na nią pieniądze, sprzedaliśmy cztery krowy i pole - płacze Aiszat.

Jest w Polsce razem z czwórką dzieci. Starała się o nadanie statusu uchodźcy lub tzw. pobyt tolerowany, ale w ubiegłym roku dostała w tej sprawie odmowę od urzędu ds. cudzoziemców. Dlaczego? Urząd odmawia odpowiedzi na to pytanie, twierdząc, ze prawo nie pozwala na informowanie dziennikarzy o przypadkach konkretnych osób.

Kiedy urząd odmawia przyznania statusu uchodźcy? Najczęściej powodem takiej decyzji jest to, że w papierach cudzoziemcy jako przyczynę wyjazdu z ojczyzny podają powody ekonomiczne, a nie np. prześladowania z przyczyn wyznaniowych czy politycznych. Aiszat odwołała się, ale wcześniejsza decyzja została podtrzymana.

Formalnie powinna zostać wówczas deportowana z Polski. Przepisy przewidują, że w takich przypadkach na dobrowolny wyjazd cudzoziemiec - od momentu otrzymania decyzji - ma 30 dni.

Latem ubiegłego roku panią Aiszat potrącił samochód. Szła poboczem drogi gdy wjechał w nią pijany kierowca (sprawę opisał portal lublin.com.pl). Kobieta doznała m.in. skomplikowanego złamania nogi. Prawie dwa miesiące spędziła w szpitalu, przeszła dwie operacje. Po powrocie do ośrodka dla cudzoziemców musiała chodzić o kulach i nie mogła pracować. Pól roku po wypadku nadal ma duże problemy z poruszaniem się, z trudem wchodzi po schodach.

- Zły stan zdrowia cudzoziemca według obowiązującego prawa nie jest przesłanką do nadania ochrony -

stwierdza tymczasem Ewa Piechota, rzeczniczka prasowa Urzędu ds. cudzoziemców w Warszawie, któremu podlegają wszystkie ośrodki dla uchodźców w Polsce.

W piśmie z 31 grudnia 2009 roku urząd ds. cudzoziemców podpowiada pani Aiszat, aby zwróciła się do wojewody lubelskiego o pozwolenie na zamieszkanie w Polsce "na czas oznaczony". Takie rozwiązanie oznaczałoby jednak, że jej rodzina przestałaby być pod opieką urzędu ds. cudzoziemców, który zapewnia jej mieszkanie, wyżywienie, comiesięczny kieszonkowe, a przede wszystkim opiekę medyczną. W efekcie bezrobotna kobieta i czworo jej dzieci musiałyby w środku zimy szukać nowego miejsca dla siebie - na przykład w domu samotnej matki. A miejsc w takich placówkach brakuje. - Żal nam tej pani, ale prawo jest prawem - podkreśla Ewa Piechota.

Aiszat ma nadzieję, że uda jej się z dziećmi zostać w Polsce przynajmniej do momentu, kiedy będzie całkowicie zdrowa.

Na razie złożyła w warszawskim urzędzie ds. cudzoziemców wniosek o ponowne rozpatrzenie jej sprawy. - Dopóki ta decyzja nie zapadnie pani Aiszat będzie objęta pomocą urzędu ds. cudzoziemców i nadal będzie mogła mieszkać w jednym z naszych ośrodków - zapewnia rzeczniczka Ewa Piechota.

Do sprawy wrócimy.

W 2009 roku cudzoziemcy złożyli w Polsce 10 590 wniosków o nadanie statusu uchodźcy. Polska wydała w tej sprawie 4 048 negatywnych decyzji.