Domowe awantury policjantów to nie "sprawy prywatne"

Czy po służbie można więcej? Czy policjant, który w cywilu podnosi rękę na rodzinę jest dalej godny munduru? Odpowiedzi na te pytania wydają mi się oczywiste. Gorzej, że dla samej policji oczywiste już nie są. Jak poczują się rodziny funkcjonariuszy-tyranów, gdy przeczytają, że domowe awantury to "sprawy prywatne"? A karą może być wielce okrutna "rozmowa"? Boję się, że policja zaufania do siebie na tym nie zbuduje. Wywoła za to poczucie bezkarności u sprawców przemocy.