Tydzień Ekumeniczny. Uczmy się od innych

Jesteśmy pośrodku kolejnego Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan. Spotykamy się na wspólnej modlitwie my, chrześcijanie różnych denominacji. W świątyniach różnych kościołów i wspólnot. Aby pokazać, że możemy być razem, że jest w nas pragnienie jedności, i aby się lepiej poznać. Swoją tradycję, swoją liturgię i swoją teologię. Zza bramy klasztoru

W tym roku mija 50 lat od pierwszego takiego nabożeństwa w Kościele katolickim. Było to w Warszawie w kościele świętego Marcina na Starym Mieście.

To dobrze, że już możemy razem uczestniczyć w drodze krzyżowej i wielu inicjatywach charytatywnych, naukowych, wychowawczych. I przede wszystkim, że chcemy się wzajemnie słuchać. To może na dziś najważniejsze. Uczyć się słuchać tego drugiego. Przełamywać stereotypy, uprzedzenia i zobaczyć w drugim także naśladowcę Chrystusa i ucznia ewangelii.

Lublin ma swoją długą tradycję wzajemnego poznania, debat i wspólnej pracy chrześcijan różnych wyznań. To już kolejne pokolenia idą tą drogą i choć jedność w najgłębszym wymiarze jest jeszcze przed nami, to możemy już razem wiele zrobić. Możemy iść razem kawałek drogi - choć w różnorodności, ale w tym samym kierunku. Zapraszam w tych dniach do cerkwi, zborów, kościołów. Przede wszystkim jednak trzeba pamiętać, że otwartość i poznanie tego innego zawsze umacnia moją tożsamość, uczy tolerancji i życzliwości. Nie żyję sam. Wokół jest wielu innych. Trzeba tylko mieć taką wrażliwość, taki wzrok, aby ich dostrzec.

Uczmy się siebie nawzajem, to naprawdę uczy pokory i umiejętności życia nawet gdy pojawiają się duże osobiste kłopoty. Człowiek żyjący dla drugich jest innym człowiekiem też dla siebie.